Leki i mikroskładniki odżywcze

 

 

Leki i mikroskładniki z żywności w procesach wchłaniania , metabolizmu i eliminacji wykorzystują te same drogi transportu i przemiany materii wewnątrz ludzkiego organizmu.

Jeżeli pacjent przyjmuje jeden lub więcej leków , zawsze wiąże się to z ryzykiem wystąpienia interakcji z procesami metabolicznymi któregoś z mikroskładników . W wyniku tych interakcji zaburzane może być zarówno działanie leku , jak i funkcje fizjologiczne witamin lub składników mineralnych .

Upośledzenie gospodarki mikroskładników w dłuższym okresie nigdy nie pozostaje bez znaczenia , ponieważ każdy proces fizjologiczny zachodzący w naszym ciele przebiega z udziałem jednego z tych biokatalizatorów . W związku ze stale rosnącą liczbą przyjmowanych leków i częstotliwością ich stosowania należy zwrócić baczniejszą niż dotychczas uwagę przede wszystkim na negatywny wpływ farmakoterapii na gospodarkę mikroskładników w organizmie .Odpowiednio ukierunkowana interwencja może obniżyć potencjalne ryzyko dla zdrowia pacjenta . Nowoczesne metody diagnostyki laboratoryjnej stwarzają efektywne 

i innowacyjne możliwości do pokazania stanu gospodarki mikroskładnikami w organizmie pacjenta , jak również do oceny przebiegu samej farmakoterapii .

Gospodarka mikroskładnikami w organizmie zdrowego człowieka , którego dieta jest zrównoważona , na ogół nie jest zaburzona w przypadku krótkotrwałego przyjmowania leku .

Jednak w stanach niedostatecznego zaopatrzenia organizmu w odpowiednie mikroskładniki , 

a także w przypadku długotrwałej terapii i polifarmakoterapii interakcje między lekami i mikroskładnikami zaczynają nabierać znaczenia . Interakcje te powinny być uwzględnione już w fazie planowania leczenia , podczas podejmowania decyzji diagnostycznych i terapeuty -

cznych . Zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń gospodarki mikroskładnikami spowodowanych przyjmowaniem leków istnieje zwłaszcza w przypadku osób przewlekle chorych ( długotrwałe leczenie ) oraz ludzi starszych ( występowanie kilku schorzeń jednocześnie , polifarmakoterapia ) , jak również w przypadku pacjentów leczących się samodzielnie , bez porady lekarza lub farmaceuty .

Wspomaganie leczenia poprzez podawanie suplementów w postaci witamin, składników mineralnych i innych bioaktywnych mikroskładników jest ważnym , uzasadnionym patogenetycznie działaniem , mogącym przyczynić się do poszerzenia możliwości leczenia chorób związanych z odżywianiem się . Celem tego działania powinno być zminimalizowanie 

ryzyka występowania chorób oraz poprawa jakości życia pacjentów . Na przykład podawanie suplementów z selenem w sposób indywidualny , dobrany do stadium choroby oraz do prowadzonej chemioterapii może zmniejszyć częstotliwość występowania działań niepożądanych środków niszczących guzy nowotworowe oraz zwiększać ich efektywność poprzez lepsze przystosowanie się pacjenta do zasad leczenia .